...به نام تکنوازنده ی گیتار عشق...

دهقانان کوهپایه‌های «فوجی یاما» اکنون 25 سال است که در آگوست هر سال در آن شبی که ماه کامل است، از شامگاه تا سپیده‌دم را با صدای «تایکو» (طبل بزرگ ژاپنی) به صبح می‌رسانند. طبق سنتی ژاپنی، تایکونوازی نوعی ادای نذر است.

تایکونوازی ماه آگوست در معبد بودایی «ایکه گامی هونموجی» نیز، ادای نذر مردی است به نام «Masanori Takahashi» که در تمام جهان با نام Kitaro شناخته می‌شود. او برای شکرگزاری از مادر زمین، سالی یک شب طی مراسمی که ژاپنی‌ها آن را فستیوال ماه کامل می‌نامند تا صبح بر تایکو می‌کوبد. آن قدر می‌کوبد و می‌کوبد که اغلب ازدستانش خون جاری می‌شود؛ اما صدای طبل هرگزتا طلوع آفتاب قطع نمی‌شود....بقیه در ادامه ی مطلب...

در سالهای گذشته، مواقعی بود که من تمام روز را تمرین می کردم، بعد سر تمرین گروه حاضر می شدم و تمام شب می نواختم. اما برای اینکه نوازنده خوبی شوید لازم نیست روزی 12 ساعت تمرین کنید. از سوی دیگر، مواقعی هم بود که ماهها به گیتار دست نمی زدم! لازم به گفتن نیست که این کار مسلما ً ایده خوبی برای تکنیک یک نوازنده نخواهد بود. اما حقیقت این است که این موضوع خیلی شبیه دوچرخه سواریست، بله شما چابکی تان را از دست می دهید، اما هیچوقت آنرا کاملا ً فراموش نمی کنید. با نگرشهای درست و روزها تمرین متمرکز، دوباره به بالاترین حد خود بازمی گشتم.

به طور کلی، بهترین کار مداومت و ثابت قدم بودن است. این یک التزام نیست، یک ایده است. خودتان را در نظر بگیرید. سعی کنید لااقل هر روز کمی تمرین کنید. برای نوآموزان چیزی حدود یک ساعت در روز. سپس اگر می توانید آنرا افزایش دهید. شاید فقط بتوانید روزی 15 الی 30 دقیقه تمرین کنید. نکته اینست که، به هر حال، اگر مرتب این کار را انجام دهید پیشرفت خواهید کرد.

بعضی از شما خواهید گفت که قادر نخواهید بود وقتتان را برای تمرین بیشتر تنظیم کنید. این حرف خیلی بی معنیست. مگر اینکه در زندان باشید. در واقع شما دارید می گویید اولویتهای دیگری دارید که بهای بیشتری بهشان میدهید. خب ایرادی ندارد. شاید شما دارای خانواده و فرزندانی هستید که باید از آنها نگهداری کنید و آنها در مرتبه بالاتری قرار دارند. فقط گله و شکایت نکنید، چراکه در نهایت این شما هستید که می توانید اولویتهای خود را تعین کنید. عاقلانه تصمیم بگیرید، طوری برنامه ریزی کنید که بهترین نتیجه را برای خود و اطرافیانتان به همراه داشته باشد. سپس دهانتان را ببندید و خوشحال باشید!! مشکل حل شد….

خلاصه مطلب:

سعی کنید ثابت قدم باشید. سعی کنید هر روز تمرین کنید. به هر اندازه که می توانید و می خواهید تمرین کنید. حداقل با یک ساعت در روز شروع کنید و تلاش کنید به مرور آنرا افزایش دهید. به طور کلی، هر چقدر بیشتر تمرین کنید بهتر خواهید شد.

نونو بتن کورت Nuno Bettencourt طرفدار این روش گرم کردن قبل از اجراست: ” بهترین روش گرم کردن برای من نواختن است. ما یک درام سِت کوچک در رختکن داریم، و من تنها با درامر شروع به همنوازی می کنم. چه یک گام پنتاتونیک باشد چه هر چیز دیگری که انتخاب می کنید آرام و راحت کار را آغاز کنید. برای مدتی آرام نواخته و بعد کم کم سرعت را افزایش دهید. در آخر گرم کردن من دیگر خارج از کنترلم.”...بقیه در ادامه ی مطلب.....

موسیقی مصر

در مصر باستان مانند اغلب ملل متمدن موسیقی رواج داشته است . آلات و ادوات موسیقی از قبیل چنگ - تنبور - نی - نی مشابه هبوا - نی دو شاخه - بوق و کرنا و سیتار - سنج - طبل و دایره به انضمام چند قطعه کوچک صدا دار که همگی در موسیقی مصری استفاده می شده است .
نوعی ساز زهی همانند سه تار ایرانی نیز وجود داشته که دارای سه یا چهار سیم بوده و فرنگیها آن را مادر گیتار امروزی می نامند . اختراع و ابداع یک نوع ارگ ساده و ابتدایی را که دارای لوله های متعدد بوده را به مصریان باستان نسبت می دهند . در واقع تعدادی از سازهای مصری را در نقش های باستانی این تمدن به خوبی مشاهده کرد

موسیقی سومریها

بر طبق شواهد و قرائن تاریخی موسیقی مجلسی و موسیقی مذهبی نقش مهمی در انواع مراسم تشریفاتی و آداب و رسوم سومر طرح آن نشان دهنده سازی است که در قسمت پایین شبیه به سیتار هندی است که در قسمت قاعده آن جعبه ای برای انعکاس صدا وجود دارد و نوازنده ای مشغول نواختن آن با دو دست می باشد . در قسمت بالای تصویر نقش برجسته چند نفر قرار دارد که در دست یکی از آنها سازی مشابه سنج قرار دارد و با چکشی مشغول نواختن آن است . افراد دیگر نیز در حال پایکوبی و یا دست زدن هستند . همگی نشانگر محفلی از موسیقی است که در یکی از آئینها شرکت داردند

موسیقی آشوریها

گفته می شود خدایان آسوری دوستار موسیقی بوده اند و آسوریها به همین دلیل در مراسم عبادی و پرستش رب النوع های خود موسیقی های مخصوصی می نواخته اند . آلات موسیقی آسوریها تشکیل می شده از نوعی چنگ مثلثی شکل - یک نوع سیتار 5 تا 10 سیمه و چند نوع نی ساده و مضاعف - بوق و تنبور در آثار نقش برجسته از اقوام آسوری بدست آمده است که در آنها اغلب نوازندگان به صورت تک نوازی و یا در ارکسترهای چند نفره مشغول نواختن می باشد

تفاوتهای موسیقی شرق و غرب

بسیار واضح و طبیعی است که موسیقی ملتهای مختلف از بسیاری از جهات چه از نظر فنی و هنری و چه از حیث اجتماعی و فرهنگی متفاوت باشد.بدین طریق موسیقی غربی با موسیقی شرقی بطور ریشه ای و پایه ای با هم تفاوتهای اساسی دارند و موسیقی کشورهایی همچون المان - فرانسه - ایتالیا و روسیه با اینکه از نظر پایه به هم نزدیک اند از حیث کیفیت و حالت با یکدیگر تفاوتهایی دارند. بطور اصولی گام دیاتونیک و فواصل پرده و نیم پرده پایه موسیقی غربی ( گام بزرگ و اقسام مختلف گام کوچک )است .

ولی گامهای ایرانی از 124 فاصله ربع پرده تشکیل می شود . همین مسئله است که موسیقی ایرانی را از موسیقی غربی متمایز و مجزا می کند . اختلاف مهم موسیقی ایرانی با غربی در واقع وجود گامهای متشکل از نیم پرده در موسیقی غرب فواصل ربع پرده در گامهای موسیقی شرقی و حالات خاص هر دو نوع موسیقی می باشد.

در حقیقت خاصیت درون گرایی بودن الحان و نغمه های شرقی وعلاوه بر آن خلاقیت بداهه نوازی و حرکات ملودی است که از جمله اختلافات موسیقی ما موسیقی غربی می باشد. در حالی که موسیقی غربی چه به شکل یک اتود کوچک و چه به شکل اجراهای عظیم ارکستری بر پایه اصول و قواعد و اهداف زیبایی شناسانه تصنیف می شود و بدیهه سازی و آزادی تغییر لحن موسیقی شرق جزو کیفیات موسیقی غربی نیست

در مورد گام طی جلسات آینده توضیح میدم

موسیقی ایلامیها

 
اقوام ایلامی میز دارای موسیقی خاص بوده بوده اند و مخصوصا در مراسم مذهبی - اعیاد و جشنها از آن استفاده می کردند . آلات موسیقی اصولا بر دو نوع خاص بوده چنگ و نی و طبق قرائن از آلات موسیقی و ضربی و کوبشی نیز سود می برده اند .یکی از سازهای مشهور آنها سازی بوده شبیه به سنتور و بعدها تغییر شکل و فرم یافته
به نحوی که با افزودن پدالهایی به طریقی تغییر شکل یافته که به گونه ای اولیه پیانو تبدی شده است .
تعدادی نقوش برجسته عیلامی وجود دارد که به خوبی نشانگر موزیسینهای آنها در حال نواختن است . در یکی از این نقوش دسته نوازندگان و سرایندگان دیده می شود .
در نقش برجسته دیگر - دسته ای متشکل از یازده نوازنده وجود داردکه هفت نفر آنها مشغول نواختن چنگ (هارپ) هستند - دو نفر مشغول نواختن نی مضاعف هستند و نفر دیگر مشغول نواختن سازی شبیه سنتور می باشد . نفر آخر سازی شبیه ساز ضربی می نوازد . در این تصویر تعدادی زن و بچه وجود نیز دارد که احتمالا مشغول آوازخوانی گروهی و یا تماشا کردن هستند

 نظر فراموش نشه

تا پیش از ابداع گیتار بیس و تکامل آن تا به امروز نواختن خط یس Bass Line تنها به وسیله کنترابیس یا دوبل بیس Double Bass میسر بود . با توجه به رشد موسیقی جز و بلوز در دهه 1950 و شکل گیری سبک ها و ژانرهای متنوع تری چون پاپ و راک ضرورت وجود سازی به شکل تکامل یافته تر از کنترابیس موجب ان شد که در سال 1951 برای اولین بار گیتار بیس توسط لئو فندر Leo Fender روانه بازار
شود.

سازی با الگو الهام از شکل گیتار الکتریک و با قابلیت های بیش از کنترابیس مثل :
حمل آسانتر
داشتن فواصل مشخص پرده و نیم پرده برای راحت تر نواخته شدن
و همچنین صدای قابل تنظیم - Amplified - که به سرعت مورد استقبال نوازندگان ان دوره قرار گرفت.
اشکال امروزی گیتار بیس بر اساس همان الگوی اولیه در حالت طبیعی با 4 سیم میباشد اما در این میان گیتار های بیس- 5 و 6سیم و حتی 8 و 12 سیم نیز ساخته شده است.

استنلی جردن (Stanley Jordan) نوازنده آمریکایی و صاحب نام در سبکهای jazz و jazz fusion میباشد و یکی از شناخته شده ترین نوازنده در جهان بدلیل داشتن تکنیک مخصوص بخود و آنهم نوازندگی با انگشتان دست راست بدون استفاده از مضراب (تکنیکی که باید وی را بنیانگذارش در این سبک دانست) این تکنیک معروف به touch technique میباشد.بقیه در ادامه ی مطلب

رعایت برخی نکات ساده موجب تضمین بقای نوازندگی شما خواهد شد.

محیط خود را از وسائلی که میتواند تمرکز شما را بهم بریزد خالی سازید. کامپیوتر، تلویزیون، عکس و از این قبیل وسایل میتوانند موجب شود تا ناخود آگاه دقت شما کمتر شود. اتاقتان باید تمیز و وسایل در آن منظم چیده شده باشد. محیطی بهم ریخته و نامنظم میتواند کارایی شما را کم نماید.

همیشه قبل از شروع به تمرین صندلی - پایه نت - زیرپایی (در سازهایی گیتار و تار) و کلیه وسایلی که در هنگام تمرین میتواند نقش بازی نماید کنترل نمایید، زیرا که بسیاری از این وسائل اگر شخصی نباشند ممکن است سطح و ارتفاعش برای شما مناسب نباشد.

مطمئن شوید که زمانی که ساز میزنید آیا در راحت ترین حالت ممکن هستید. برای این کار بهترین روش این است که نحوه ایستادن و یا طرز قرار گرفتن بر روی صندلی را به وسیله یک آینه تمام قد کنترل نماید. تمرین جلوی آینه یکی از روش های بسیار مفید است تا شما بتوانید بر مشکلات خود در زمینه استیل نوازندگی غلبه نمایید.

توجه کنید به نقاطی که بدن با ساز شما درگیر میشود و یا وسایلی که هنگام نواختن برای راحتی استفاده مینمایید. آیا همه چیز در حالت طبیعی است یا خیر. واقعیت این است که ساز باید با بدن شما بعنوان یکی از اعضایتان هماهنگ شود در غیر اینصورت عاملی وجود دارد که ذهن و جسم شما را از انجام این کار باز میدارد، پس بدنبال پیدا کردن مشکل اصلی باشید. در این زمینه میتوانید از معلم خود تقاضای راهنمایی بخواهید.

سعی کنید تا خود را مجبور نمایید در هنگام شروع هر تمرین برنامه ای برای گرم کردن عضلات و انگشتانتان برای خود تهیه نمایید، تمریناتی بدور از ساز. زیرا بسیاری تنها به تمریناتی کوتاه برای گرم کردن آنهم توسط ساز اکتفا مینمایند که کار مناسبی نمیباشد.

هیچ موقع هنگام احساس درد در یک ناحیه از بدن تمرین را ادامه ندهید خستگی عضلات امریست طبیعی که با استراحت برطرف میشود اما درد در هنگام تمرین بسیار خطرناک میباشد که چه بسا در صورت ادامه این روند دیگر قادر به نوازندگی نباشید.

بعد از تمرین اجازه دهید تا بدن شما استراحت نماید باید آنرا بتدریج خنک نمایید. پس از یک تمرین سخت بدن شما فشار زیادی را تحمل نموده است باید با نرمش و ماساز سعی کنید تا دوباره به حال عادی خود برگردد از قطع تمرینات به یکباره و عدم تمرینات کششی جدا خود داری نمایید.

بدن شما نیز باید برای انجام یک تمرین همانند یک ورزشکار گرم شود و در پایان این مسابقه (که تمرین شماست) احتیاج دارد تا به آرامی به وضعت طبیعی خود برگردد پس از توجه به بدن خود غافل نشوید و تنها به انگشتانتان فکر نکنید!

مطمئن شوید آیا تمرینات شما متناسب با تکنیک شما میباشد.از توصیه های بیمارگونه نوازندگان حرفه ای و یا اساتیدی که شما را مجبور مینمایند بیش از توان و ظرفیت خود عمل کنید دوری نماید.

تکنیک بد ممکن است شما را دچار عادت های نامناسبی نماید که به مرور زمان مشکلاتی را در آینده چه از نظر ذهنی و جسمی بوجود آورد.

برای تمرینات خود برنامه ریزی نمایید و سعی نمایید تا در بین هر تمرین استراحت کوتاهی داشته باشید. به هیچ عنوان تمرینات خود را به صورت مداوم و بدون وقفه انجام ندهید. بگذارید تا هم ذهن و هم ماهیچه هایتان اندکی استراحت نمایند اینکار جدا از آرام شدن بدن شما باعث میشود تا تمرینات مرحله بعدی را با راندمان بالاتری انجام دهید.

برخی از مشکلات فیزیکی و یا حتی ساختار اندام ها باعث میشود تا اجرای برخی از قطعات برای شما به دشواری انجام شد. خود را مورد فشار قرار ندهید. بلکه سعی کنید آنرا با احترام قبول نمایید نه با تاسف و قطعاتی را بنوازید که مناسب شما میباشد.

اگر میشود با تمرینات خاصی بر این مشکل غلبه نمایید میتوانید در یک پروسه طولانی با تمرینات متنوعی انرا از پیش روی خود بر دارید. در هر حال توصیه اکید این است تا بر اساس ظرفیت های خود به نوازندگی بپردازید.

بطور کل شیوه زندگی شما تاثیر بسزایی در نوازندگی شما دارد. شغل - محیط زندگی و غیره همه در این کار نقش دارند. مطمئن شوید تا خواب و خوراک شما کافی میباشد.

برای خود ورزش مناسبی را انتخاب نمایید ورزشهایی از قبیل شنا و دو و کوه نوردی و میتواند باعث شود تا تمرینات را بهتر انجام دهید. و همچنین ورزشهای برای آرامش ذهن و اعضابتان.موفق باشید

باربي توس همان عود قديم ايران ، يعني بربط ميباشد و آنرا به اين سبب بربط نام نهادند كه كاسه اش به شكل سينه (بر ) مرغابي ( بط ) است . پس از تصرف ايران در قرن اول هجري بدست اعراب و نشر دين اسلام و نفوذ آن به گوشه و كنار جهان ، تاثيري كه ايران در آلات موسيقي داشت در همه جا راه يافت . اعراب كه ايران را مسخر كرده بودندخود تحت سلطه و نفوذ علم و ادب و هنر ايرانيان قرار گرفتند . در قسمت آلات موسيقي اين نفوذ حتي پيش از ظهور اسلام يعني هنگاميكه ايران بر عراق عرب فرمانروائي داشت شروع شد . در اين عصر است كه چنگ كه آنرا در بين النهرين جنگ مي گفتند و همچنين تنبور و بربط در آن كشور راه يافت . اعراب عود يا بربط را العود نام نهادند.

ادامه ی مطلب را بخوانید

بقیه در ادامه ی مطلب برو بخون

از حدود سال ۱۹۵۰ به بعد در موسیقی‌های راک و پاپ گیتار بیس به صورت وسیعی جایگزین کنتر باس شد و تولید صداهایی با تن پایین را بر عهده گرفت. همچنین گیتار بیس به صورت تکی، در موسیقی‌های جاز، لاتین و فانک استفاده می‌شود

نظام هجائي همان كه در كشورهاي ايتاليا و فرانسه و نيز در ايران معمول است در قديم بر اساس تئوري موسيقي قرون وسطائي از شش هجا كه توسط كشيشي موسيقي دان ، از اهالي فرانسه و ساكن ايتاليا به نام گوييدو د، آرتسو كه دربين سالهاي 990 تا 1050 مي زيسته از شعر مناجات گونه بالا كه آهنگ آنرا احتمالا خود ساخته بود ، برگزيد و آن را به خاطر سهولت از بر كردن اصوات موسيقي و درك زير و بمي شان نسبت به هم ، به شاگردان و سرايندگان مي آموخت.

در قرنهاي بعد كه نظام شش نتي گسترش يافت و به هفت نت امروزي رسيد ، هجاي سي بر آن افزوده شد و نيز هجاي اوت كه در نت خواني دشوار بود به دو بدل گشت.

در نظام الفبائي به تبعيت از تئوري يونان باستان ، و كوك سازهاي آن زمان نت لا مبداء قرار گرفته و نت ها ، بر طبق همان تئوري ، با هفت حرف آغازين الفباي لاتين نامگذاري شدند.و امروزه مبدا از نت دو آغاز و به نت سي ختم ميشود.

ماخذ : تئوري موسيقي نوشته پرويز منصوري

زندگینامه در ادامه ی مطلب.....با آرزوی موفقیت